Over Miriam

Enkele feiten... Ik ben in 1950 in het Twentse Losser (ik kom uut Losser en ik weet van niks) geboren. Mijn vader kreeg in dat zelfde jaar zijn Nederlandse nationaliteit. Hij was een Poolse jood die als arts in de eerste Poolse pantserdivisie van het geallieerde leger bij de bevrijding van Nederland bij mijn moeder werd ingekwartierd. Hij trouwde met mijn moeder en werd in Twente anesthesioloog. Het traumatisch verleden van mijn vader heeft mij altijd tot het zoeken van achtergronden aangespoord. Na mijn middelbare school ging ik naar de Bibliotheek en Documentatie Academie in Groningen. Ik wilde schrijfster worden. Met boeken omgaan leek mij een stap in de richting van het literaire leven. Ik werkte enkele jaren in verschillende bibliotheken, maar dat bevredigde niet. Ik ging in Nijmegen filosofie en vergelijkende literatuur wetenschap studeren en studeerde af aan de universiteit van Amsterdam met een thematische, met verhaaltjes doorspekte scriptie over Walter Benjamin, Kafka, Sartre, Freud en Foucault. In die scriptie onderzocht ik in hoeverre utopische beelden en denkbeelden redding kunnen bieden aan de catastrofale lijdensgeschiedenis van de mens. Door dat onderzoek realiseerde ik me dat ik de antwoorden op mijn vragen niet binnen de filosofische discipline kon vinden, maar vooral moest zoeken binnen de beperking van mijn eigen fantasie en inlevingsvermogen. Ik ging schrijven. Eerst teksten voor liedjes, toen verhalen en uiteindelijk romans. Het zoeken naar hoopvolle momenten speelt in al mijn boeken een rol. Schrijven is voor mij levensvragen hernemen, zoeken naar de kern, verdwalen, de waarheid willen veroveren zonder de grilligheid van het lot geweld aan te doen.